Wyścig myszy

Barbara Buonafiori

My, kobiety, świetnie wiemy, że konkurencja o Mężczyznę jest tak samo ostra, jak konkurencja Mężczyzn o kobietę. Używamy innych metod, ale nasza wielka rodaczka, Lukrecja Borgia, pokazała, że potrafimy być równie skuteczne w eliminowaniu współzawodniczek. Dziś, niestety, już nie te czasy i nie te metody.
O jakiego Mężczyznę konkurują kobiety? Wiadomo: musi być silny, mądry, inteligentny, odpowiedzialny. Dlaczego akurat taki być ma? Bo chcemy, by nasze dzieci miały ojca, który jest silny, mądry, inteligentny, odpowiedzialny. Takie dziecko miało w dawnych trudnych czasach największe szanse przeżycia. Były kobiety, które lubiły mężczyzn słabych, głupich, płochych, ale one się jakoś nie rozmnażały. W odróżnieniu od nas.
Podobnie mężczyźni potrzebują kobiet wiernych, posłusznych, obdarzonych dużym biustem i szerokimi biodrami. I znów: byli tacy, którzy mieli inne upodobania, ale ich dzieci z powodu wąskich bioder miały kłopoty przy rodzeniu, dzieci miłośników małych biustów były marnie karmione, nieposłuszne wpadały w szpony tygrysów szablistych (w oryginale: “lampartów” - uw. a.f.), a jeśli nie były wierne, to mogli w ogóle nie mieć dzieci (kobiecie wierność mężczyzny jest znacznie mniej potrzebna - dla kobiety ważne tylko, by nie zaniedbywał nas i dzieci). I tak rzeczywiście jest. Tym wszystkim steruje Natura. Tak Bóg stworzył ten świat.
Nie ma jednak żadnego powodu, byśmy konkurując o Mężczyzn, pokazywały coraz więcej nóg i biustu. Jest to poniżające. Nie wywiera też właściwego wpływu, bo po co nam Mężczyzna, który leci na kawałek uda? Poleci na nasze - poleci potem na inne.
Jak pisałam, woalka na twarzy - to coś na kształt sprawiedliwości społecznej. Dzięki temu brzydsze z nas mogą zatuszować swoje wady. I to samo dotyczy długich sukien.
Przestańmy współzawodniczyć w pokazywaniu tyłków. Chcę powrotu do czasów, gdy suknie sięgały niemal ziemi. Wtedy Mężczyźni nie wiedzieli, jak wyglądają nogi kobiece, więc podniecało Ich wszystko, co potem zobaczyli. I to było bardzo dobre!
W świecie mężczyzn istnieje pojecie: “wyścig szczurów” - bezlitosna gonitwa, w której wygrywają najsilniejsi i najmądrzejsi. I bardzo dobrze. Dlaczego jednak w wyścig myszy mamy bawić się my? Ogromna większość kobiet nic na tym nie zyskuje.
Nasze babki zasłaniały nogi, i robiły bardzo mądrze. Królowa Wiktoria brytyjska kazała nawet zasłaniać nogi od fortepianu, by budziły “niezdrową” (czyli akurat taką, o jaką nam chodzi) ciekawość. Jednak biust i biodra możemy podkreślać bez pokazywania nóg (i bez wyciągania biustu na wierzch). Krynolina dziś się nie przyjmie, ale chodzi o kierunek. Zresztą i tak trend musi się odwrócić, bo dalej już skracać się nie da.
Nie mówię, że kobiety nie mają współzawodniczyć o Mężczyznę. Domagam się tylko, by ustanowić (jak to przez parę tysięcy lat robiły nasze prababki) rozsądne ramy dla tej konkurencji.
Wydłużmy więc suknie, i to zdecydowanie.
Mam nadzieję, że przemysł tekstylny wspomoże jakąś okrągłą sumką wydanie tej książeczki?

Opublikowano w Sobotę, 20 Października 2007 r. o godzinie 18:58 w kategori barbara buonafiori. Możesz śledzić komentarze do tego artykułu przy pomocy RSS 2.0. Poniżej możesz skomentować artykuł. Trackback.

Skomentuj (nie musisz być zalogowany aby komentować artykuły)

TWÓJ KOSZYK

Twój koszyk jest pusty.

REKLAMA

KOMENTARZ SATYRYKA