Comments on: Chrześcijaństwo to religia wewnętrznej wolności

By: mateo

mateo — Fri, 25 Jul 2008 05:24:57 +0000

“- Czy egoizm jest z natury zły?

- Tak, egoizm to jest zła miłość, która miłość do siebie wynosi ponad miłość do innych, których traktuje jako środek. To jest zawsze złe.”

LOL
Nie ma jak dobra ściema.

By: liberau

liberau — Sun, 18 May 2008 22:16:16 +0000

Chrześcijaństwo to religia zewnętrznej niewoli.

By: h.stawiarski krynica zdrój

h.stawiarski krynica zdrój — Fri, 04 Apr 2008 23:45:18 +0000

Rewelacyjny materiał!!!!

By: norbert1116

norbert1116 — Sun, 02 Mar 2008 01:09:57 +0000

“Komunizm i socjalizm zostają zdecydowanie odrzucone, jako systemy nieludzkie, oparte na zawiści i proponujące lekarstwa na problemy gorsze od samej choroby, zwodzące ludzi i obiecujące iluzje. Kościół wsparł ustrój, którego bazą jest własność prywatna i wolna wymiana, które gwarantują postęp technologiczny.” - dobrze gada, polać mu wódki. Bóg Honor Ojczyzna, tylko te ponadczasowe wartości mogą nas uratować, komunizm i socjalizm to postwy, które dla każego normalnego człowieka są nie do pomyślenia

By: Adrian

Adrian — Sun, 17 Feb 2008 01:43:37 +0000

“Otóż w tworzeniu tych dóbr praca proletariatu jest tak skuteczną, jak i konieczną, czy to w rolnictwie czy w fabrykach. Co więcej, praca ma tutaj taką płodność i taką skuteczność, że bez wahania można powiedzieć, iż praca robotników jest jedynym źródłem bogactw państwa. Przykazaniem więc sprawiedliwości jest publiczna opieka nad pracownikami taka, by z tego co do dobra publicznego dorzucają, tyle przynajmniej z powrotem otrzymywali, iżby sobie zapewnili mieszkanie, odzienie i środki żywności, i by w ten sposób łatwiej mogli znosić uciążliwości życia. Stąd wniosek, że państwo winno popierać wszystko, co w jakikolwiek sposób może polepszyć dolę robotników. Nikomu ta opieka nad proletariatem nie zaszkodzi, a owszem pomoże wszystkim, w interesie bowiem państwa leży, aby nie byli narażeni na nędzę ci, którzy dla wszystkich wytwarzają dobra.” Rerum novarum § 27

“Jak jedności społeczeństwa ludzkiego nie można zasadzać na walce “klas”, tak właściwego porządku życia gospodarczego nie można zdawać na wolną konkurencję. Z tego nieporozumienia wypłynęły jak z źródła zatrutego wszystkie błędy “indywidualistycznej” ekonomii; puściwszy w niepamięć lub zapoznawszy społeczny i moralny charakter gospodarstwa, sądziła ona, że władza państwowa życie gospodarcze za dziedzinę samoistną zupełnie i niezależną uważać i do niej mieszać się nie powinna z tego powodu, że życie gospodarcze posiada na rynku, to jest w wolnej konkurencji zasadę organizacyjną, kierującą nim o wiele sprawniej, niżby się to przez świadome wtrącenie się ludzi stać mogło. Ale współzawodnictwo wolne, aczkolwiek w słusznych utrzymane granicach uzasadnionym i bez wątpienia jest pożytecznym, życia gospodarczego zupełnie uregulować nie zdoła; wykazało się to aż nadto przekonywająco, skoro zgubne teorie indywidualistyczne zaczęto wprowadzać w życie. Pilna zatem powstaje potrzeba ponownego poddania życia gospodarczego prawdziwej i skutecznej zasadzie organizacyjnej.” Quadragessimo Anno § 87