Wojsko – odmaszerować!

Pawel Zarzeczny

^Jest takie powiedzenie, że jeżeli w teatrze wisi na ścianie strzelba, to w trzecim akcie obowiązkowo musi wystrzelić. Wiadomo również, że raz do roku strzela nie tylko strzelba nabita, nie tylko nawet nie nabita, ale i zwykły kij od szczotki. Takie mam skojarzenia w chwili, kiedy prokuratura wojskowa oskarżyła siedmiu polskich żołnierzy o zabicie kilku cywilów w Afganistanie. Ich winą na pewno jest to, że strzelby mieli, że sami nie dali się zabić, no i że byli na wojnie.

Pisałem już w „NCz!” o tej afgańskiej wyprawie, gdy nasze Ministerstwo Obrony (z Radkiem Sikorskim) prosiło panią premier Gilowską o kilkanaście milionów złotych zasiłku na kopanie studni i przekupywanie talibów. Ja oczywiście oponowałem, że na wojnie studnie się powinno zatruwać, a do wroga strzelać. I taki też, raczej oczywisty sposób myślenia zaprezentowali nasi żołnierze w Afganistanie. Bo jak mawiano dawniej, całkiem słusznie: nie da się zjeść jajecznicy bez potłuczenia jaj.

Wojska strasznie mi szkoda, bo niestety przez udział w tych wojenkach cierpi tylko jego – i tak mocno nadwątlony przez wojnę jaruzelsko-polską – prestiż. Na Bałkanach nasza armia borykała się z problemem pijaństwa, w Iraku problemem stał się nielegalny handel i przemyt, no a Afganistan okazuje się – jeśli wierzyć prokuraturze wojskowej, co jednak na razie odradzam – poligonem sadystów. Ja sprawy nie rozsądzam, ale na wszelki wypadek proponuję, by dać sobie z całym tym wojskiem spokój. Żadnej wojny i tak nie wygramy, zatem wystarczy nam dziesięć razy tańsza i skuteczniejsza obrona terytorialna. Jak w II wojnie światowej, kiedy nasza regularna armia padła w miesiąc, a partyzantka – zresztą najliczniejsza w Europie – biła się z Hitlerem lat sześć, a potem jeszcze pięć ze Stalinem. Jeżeli komuś wojaczka kojarzy się z medalami, z paradami i generalskimi awansami – warto przypomnieć czasy rozbiorowe, gdy Polacy służyli w aż trzech armiach: rosyjskiej, austriackiej i pruskiej, wszędzie dochodząc do generalskich zaszczytów. Ba! – dopchali się wówczas i do armii amerykańskiej (Kościuszko, Pułaski), gdzie nawet zyskali rangę bohaterów wojny o niepodległość. Ta ścieżka kariery – zakładając służbę w obcych mundurach – nie byłaby zatem zablokowana dla wybitnych, a dla Polski okazałaby się stokroć tańsza. Wojsko – odmaszerować!

Właśnie kolega wrócił z lotniska w Krzesinach, gdzie oglądał loty F-16. – Fajna sprawa – powiedział – ale czy potrzeba nam tyle blachy za pięć miliardów dolarów? Czy potrzebne są samoloty, z których każdy w godzinę lotu potrafi spalić dwie tony paliwa? Czy potrzebne szkolenie pilotów za kilka milionów dolarów od głowy, jeżeli owi podniebni akrobaci uciekają potem do firm pasażerskich, bo pensje wyższe? Ha, pytania można mnożyć.

Ja wojsko uważam za kosztowną fikcję, bo w nim służyłem. Ba! – brałem nawet udział w ćwiczeniach sztabowych dowództwa Układu Warszawskiego, bo przypadkowo (gdym był podchorążym) wyszło na jaw, że potrafię pisać na maszynie – i to po rosyjsku, na klawiaturze z „bukwami” (natomiast przeznaczone do tego celu sekretarki sztab generalski porwał był na jakieś polowanie). No i na tych ćwiczeniach zdradziecko i znienacka napadło na nas NATO, ale skontrowaliśmy z radzieckimi towarzyszami broni tak skutecznie, że już po trzech dniach szczęśliwi moczyliśmy nogi w Atlantyku. Wtedy nauczyłem się, że nie ma rzeczy dla wojska – na sztabowej mapie, rzecz jasna – niemożliwych do wykonania. Mianowicie na pytanie, czemu mamy po wojnie więcej naboi niż na początku, dowódca mój odparł z poważną miną, że przyszły uzupełnienia z zaplecza. A na pytanie, skąd więcej czołgów i transporterów, choć gdzieniegdzie były przecież pod ostrzałem nieprzyjaciela, rzekł, iż uszkodzone wozy bojowe i tanki naprawiliśmy w Zakładach Taboru Kolejowego na terenie sojuszniczej Niemieckiej Republiki Demokratycznej. I wszystko to w trzy dni!

Każda armia ma swoje czyny chwalebne i nie. Zbrodnie wojenne obciążają Niemców, Amerykanów i Rosjan, Serbów i Polaków – wszystkich. Lepiej więc w tę zabawę ze strzelbami zanadto nie brnąć. Bo kończy się zawsze tak, jak teraz w Afganistanie. Albo jak w każdym teatrze. W trzecim akcie strzelba musi wystrzelić. I nie ma innej opcji.

Opublikowano w Czwartek, 22 Listopada 2007 r. o godzinie 04:59 w kategori numer biezacy. Możesz śledzić komentarze do tego artykułu przy pomocy RSS 2.0. Poniżej możesz skomentować artykuł. Trackback.

6 komentarzy do artykułu “Wojsko – odmaszerować!”

1. grzeslawek 8:
   22 Listopada 2007 o 10:05

   proponuję dać spokój chłopakom żołnierze mają nas bronić igdy zajdzie konieczność najwyższa oddać życie to nie jest organizacja skautów ministrantów,zielonych,czerwonych,gejów,lesbijek itp.popaprańców,to my za nasze podatki uczymy żołnierzy zabijać .więc nie ma co udawać p. dulską.albo jak sugeruje autor rozwiązać to trepowo -parę groszy zostanie w kieszeni

2. virago535:
   22 Listopada 2007 o 10:21

   Delikatnie pan, panie Autorze dotykasz problemu, niestety dla mnie człowieka, który WIE co to są walki w takich krajach jak Irak, Iran, Izrael, postawa państwa polskiego zakrawa o hańbę!
   “Inter arma silent leges”
   Swoją drogą najwięcej wypowiedzi jest osób nie posiadających bladego pojęcia o specyfice realnych działań wojskowych. Tak, oczywiście różne grzeszki są na sumieniu prawie wszystkich armij. Były i będą i koniec! Nie może istnieć sytuacja w której ukrzyżowuje się zołnierza, podobnej do ukrzyżowana niejakiego dokrora G.
   Szkoda mówić!

3. EK:
   22 Listopada 2007 o 12:17

   13 grudnia zbliża się. Niech wojsko wie, że ma swoich panów…

4. marianna:
   23 Listopada 2007 o 13:51

   Tym razem zgadzam się (chyba po raz pierwszy) całkowicie z panem Zarzecznym. Polsce potrzebna jest przede wszystkim obrona terytorialna. Każdy, jak sądzę, mężczyzna ma motywację do obrony swojej ziemi, swojego domu, swojej rodziny, stąd tak wielka determinacja i zarazem skuteczność w walce tych, którzy bronią swojej ziemi przed obcymi, czego najlepszy dowód widzimy w Iraku, gdzie regularna armia (najlepsza podobno armia świata) wespół ze swoimi sojusznikami nie potrafi się uporać z dużo słabszym podobno przeciwnikiem.
   Niepotrzebne jest utrzymywanie armii interweniującej w przeróżnych światowych konfliktach, gdzie bynajmniej nie o “naszą i waszą wolność” chodzi, a sytuacje takie jak ta roztrząsana ostatnio przez media są po prostu nieuniknione.

5. joy:
   24 Listopada 2007 o 21:27

   ja w temacie tego artykułu się nie wypowiem ale dam wyraz swemu oburzeniu wypowiedzią tego łże rzecznika praw obywatelskich - Kochanowskiego
   niech Kochanowski mówi za siebie i jak chce to niech przeprasza a za ten tekst że wszyscy jesteśmy okryci hańba to powinien w ryło dostać i wielkiego kopa w dupę żeby do Afganistanu zaleciał i tam już został

6. Najwyższy CZAS! » Artykuł » Numer 48 (915) z 01 grudnia 2007:
   27 Listopada 2007 o 02:40

   [...] ani obyczajów Tomasz Sommer: inkwizycja po raz kolejny Marek J. Chodakiewicz: Współczesne kino Paweł Zarzeczny: Wojsko? Odmaszerować! Korwin Mikke: Jest veto - i veto Korwin Mikke: bezradzie stanu Michalkiewicz: Devotio moderna Karta [...]

Skomentuj (nie musisz być zalogowany aby komentować artykuły)

TWÓJ KOSZYK

Twój koszyk jest pusty.

REKLAMA

KOMENTARZ SATYRYKA