Ponieważ zaś możemy domniemywać, że płacąc go, „rzucał mięsem” i „przywoływał imię Boże nadaremno”, przy okazji zaliczył kilka „minusików” w Niebie. Mimo to idę o zakład, że wielu specjalistów od KNS powie, że to drugi model realizuje chrześcijańską wizję społeczną.

A skąd to chciejstwo? Bo jakoś nie widzę przesłanek, by miało ono się spełniać gdziekolwiek. Zresztą podobnie jak i pierwsze rozwiązanie jest bezzasadnym chciejstwem:

Sposób pierwszy: Krzysztof Zamożny, chcąc pomóc Janowi Ubogiemu, zatrudnia go w swojej firmie i daje mu wyższą płacę, niźli wskazywałyby na to jego zdolności i umiejętności. Zamożny może także np. sfinansować wakacje dzieciom Ubogiego, kupić im rowery czy prezenty gwiazdkowe. Krzysztof Zamożny nie
czerpie z tego żadnych korzyści materialnych i wystarcza mu, że daje mu to radość i satysfakcję, a przede wszystkim – ponieważ jest człowiekiem wierzącym – raduje się, że ma drobne plusiki na poczet Sądu
Ostatecznego.

Dlaczego Zamożny ma utwierdzać niesprawiedliwość? Niech płaci Ubogiemu tak, jak na to zasługuje, jak to regulują wszelkie prawa. Co do reszty: może Zamożny robić prezenty, wakacje, etc, rodzinie Ubogiego, kierując się nade wszystko tym, że jako wierzący człowiek spełnia uczynki miłosierne, ale również daje powód, dla którego w przyszłości dzieci Ubogiego być może podejmą pracę i Zamożnego.
BTW: proszę poczytać sobie coś o fundacji LEGATUS. Linków nie podam, bom nie spamer. Wystarczy nieco inwencji własnej.

Po drugie nie znam odpowiedzi na wszystko ale starałem się przedstawić tylko patologie dot. kościoła.

PS.
Skoro już nawet taka machloja nie bulwersuje ludzi jak ta ze świątynią opatrzności bożej (celowo z małej litery bo przybytek ten z Bogiem nie ma nic wspólnego) to znaczy że ludzie już dokumentnie mają wyprane mózgi…

“Ale dlaczego to księża mają mieć zwolnienia od podatków, zainstalować im kasy fiskalne jak normalnym obywatelom”

Otóż ja jestem za ograniczeniem podatków do niezbędnego minimum. Zamiast nakładać podatki na księży, wolę zwalniać z tego haniebnego obowiązku zwykłych ludzi (niech każdy się sam o siebie troszczy, a nie państwo).
A tak na marginesie: przykład Kościoła pokazuje jak można dobrze funkcjonować bez podatkowego garba. Nic tylko się uczyć.