Oczywiście tępe mikkolubstwo nie widzi rzeczywistego problemu - OSZUSTWA.
Ci osobnicy nie chcieli założyć związku zawodowego dla jego statutowych celów - lecz wykorzystując przepisy o związkach zawodowych jedynie uchronić się przed zwolnieniem.
W Normalnym kraju pracodawca by wytoczył cwaniaczkom proces sądowy, a sędzia po orzeczeniu, że powołanie związku zawodowego nie miało na celu reprezentowania pracowników, lecz uzyskaniu osobistych korzyści kosztem pracodawcy - powinien taki “związek” zdelegalizować …

Jasne Sz.P. tyle tylko, że to ani normalny kraj, ani zwykły pracodawca. Państwo jest po to, żeby urzędnicy mieli z czego żyć, dlatego całe to zdarzenie mieści się w naszych normach (fakt, że chorych).

Art. 7. Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
Taaa, z praktyki wychodzi, że najważniejsze jest “swobodnie”, natomiast zasad “prawidłowego rozumowania” na prawie chyba nie uczą, lub w sądach nie są one w modzie. Ale to dalszy ciąg naszego chorego systemu.

Zarząd firmy w której pracuje zaproponował pracownikom (czyli nam) podwyżkę w wyskości 6%. Związki zawodowe (mamy dwa w firmie, gdzie jest 134 zatrudnionych czyli zgodnie z ustawą zz może być u nas, dobrze liczę, coś koło 13??) udały się w związku (hehe) z tym na negocjacje z zarządem w celu? no w jakim celu? zwiększenia kwoty podwyżki, co nie? Uhum, tak, jaaasne…
Po negocjacjach wyszedł jeden z nich związkowców chujów i ogłosił, że będą podwyżki w wysokości (fanfary!! trąby!! owacje!!) 4%.

I to wszystko co mam do powiedzenia w temacie.

“Kiedyś wyroki ferowano w innym duchu, nie powiem, że zawsze sprawiedliwie.
Obowiązywała zasada “in dubio pro reo” (w procesie karnym).”

Kodeks postępowania karnego:
Art. 5. § 2. Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.

“Nie wiem, jak to się stało, ale dziś fajniutkim wytrychem jest “z doświadczenia sądu”.”

A tak to się stało:
Art. 7. Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

Tak to jest, mikkolubie, że sąd nie ma innego doświadczenia niż swoje (zawsze może to być ocenione przez innych sędziów w drugiej instancji, którą [- - - -] Mikke chce zlikwidować).

“Art. 410.
Podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.”

Kiedyś wyroki ferowano w innym duchu, nie powiem, że zawsze sprawiedliwie.
Obowiązywała zasada “in dubio pro reo” (w procesie karnym).
Nie wiem, jak to się stało, ale dziś fajniutkim wytrychem jest “z doświadczenia sądu”. Zadałem kiedyś pytanie przewodniczącemu składu (asesorowi, he he he, który nie ma prawa udawać sędziego) czyje to doświadczenie, jego, jako osoby prywatnej, czy Sądu jako instytucji… W tym świetle orzeczenia sądów moga być rozmaite.

Bez zartow, ktos tworzy dziurawe prawo, ale on nie jest winny, nie, nie, winni sa ci, ktorzy maja czelnosc postepowac legalnie w swietle prawa.

Ale faktycznie, niektore sady w tym zakresie wykazuja sie rewolucyjna czujnoscia, jakis czas temu nakazano zaplacic zalegly podatek przedsiebiorcy, co prawda przedsiebiorca legalnie skorzystal z ulgi, ale jak sedzina wykazala, ta ulga w powszechnym mniemaniu bylaby niesprawiedliwoscia spoleczna.

Taaa, furda prawo (zwlaszcza w sadach) — licza sie intencje i “sprawiedliwosc spoleczna”.

“Ciekawe jeleniu zakierany jak byś to udowodnił przed sądem? Pewnie o tym nie wiesz ale sąd wydaje wyrok na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a nie na podstawie własnego choćby najgłębszego przekonania.”

Nie masz łosiu pojęcia o prawie, a pyskujesz:

Kodeks Postępowania Karnego:
“Art. 410.
Podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.”

A nie tylko suchy materiał dowodowy.
I nie zapominaj, że oprócz litery prawa jest jeszcze duch prawa, który sędzia musi uwzględniać.

Nie będę tu też produkował porównań, jak w tych kawałach o blondynce, której mózg składa się z jednego neuronu. I ten neuron to akurat mądry neuron.

Jedynie co jeszcze napiszę: gdybyś pan więcej się produkował np. w takim piśmie jak “Wiedza i Życie” lub podobnym, zamiast trwonić się na politykę, to zarówno społeczeństwo bardziej by zyskało jak i pan szanowny.