„Teoria socjalizmu i kapitalizmu” Hoppego

teoria-socjalizmu-i-kapitalizmu-hans-hermann-hoppeLibertarianizm przestaje być w Polsce obecny jedynie na kartach specjalistycznych opracowań z zakresu myśli politycznej – coraz więcej ludzi zaczyna interesować idea maksymalnej wolności jednostki – powstają koła myśli libertariańskiej, a nawet organizacje o znamionach politycznych, zogniskowane wokół tegoż nurtu. Jednakże na rodzimym rynku wydawniczym wciąż brakuje ważnych pozycji, po które zainteresowani mogliby sięgnąć celem pogłębienia i usystematyzowania swojej wiedzy. Instytut Misesa postanowił więc wyjść naprzeciw oczekiwaniom i zainaugurował nową serię wydawniczą – Bibliotekę Myśli Wolnościowej. Pierwszą pozycją z tego cyklu jest „Teoria socjalizmu i kapitalizmu” Hansa Hermanna Hoppego.

Dlaczego to obowiązkowa pozycja dla wszystkich libertarian i ludzi związanych z ruchem wolnościowym?

– To zwięzła, logiczna i druzgocąca krytyka wszelkich odmian socjalizmu. Autor, uczeń Rothbarda, analizuje, jak zmienia się struktura bodźców, kiedy pojawiają się różne rodzaje systemowej ingerencji w prawa własności. Ponadto buduje system etyczny w oparciu o aksjomat argumentacji i dowodzi, że jedynym możliwym do obrony na gruncie moralności systemem społeczno-gospodarczym jest kapitalizm, oraz pokazuje, jak mógłby funkcjonować czysto wolnorynkowy system społeczno-gospodarczy – wyjaśnia Marcin Zieliński, szef wydawnictwa Instytutu Misesa.

Bardzo pochlebnie na temat dzieła swojego ucznia wyrażał się również sam Murray Rothbard, co stanowi chyba najlepszą rekomendację do sięgnięcia po tę pozycję:

– Dokonując błyskotliwego przełomu w filozofii politycznej w ogólności i libertarianizmie w szczególności, Hans Hoppe rozwiązał słynną dychotomię między sądami typu „jest” i sądami typu „powinno się” – między faktami i wartościami – która dręczyła filozofów od czasów scholastyków i sprawiła, że współcześni libertarianie znaleźli się w przykrym impasie. Co więcej, Hoppe z powodzeniem przedstawił radykalne argumenty za prawami anarchokapitalistycznymi (lockowskimi) w sposób niemający precedensu. W porównaniu z nimi moje stanowisko prawnonaturalne wygląda mizernie. (…) Hoppe rozwiązał odwieczny problem przedstawienia uogólnionej etyki dla ludzkości – podsumował Rothbard.

Źródło: Instytut Misesa