REKLAMA
Strona główna Publicystyka Co to znaczy „rzymski katolik niewierzący”? Jacy są najwięksi wrogowie Kościoła? Dlaczego...

Co to znaczy „rzymski katolik niewierzący”? Jacy są najwięksi wrogowie Kościoła? Dlaczego lewactwo chce zniszczyć rodzinę? Prof. Bogusław Wolniewicz odpowiada

Prof. Bogusław Wolniewicz (22 września 1927 - 4 sierpnia 2017). Foto: yt.com
Prof. Bogusław Wolniewicz (22 września 1927 - 4 sierpnia 2017). Foto: yt.com
REKLAMA

Poniższy fragment pochodzi z wywiadu rzeki „Wolniewicz. Zdanie własne”, który z prof. Bogusławem Wolniewiczem (1927 – 2017) przeprowadził dr Tomasz Sommer.

Tomasz Sommer: – Co to znaczy rzymski katolik niewierzący?

REKLAMA

Prof. Bogusław Wolniewicz: – „Niewierzący”, bo nie wierzy, że czuwa nad nami jakaś Opatrzność, ani że czeka nas coś po śmierci.

A „rzymski katolik”, bo rozumie, że cywilizacja Zachodu stoi na chrześcijaństwie, i że jego tradycje najpełniej i najlepiej wciela i przechowuje święty Kościół powszechny.

Dlatego komu nasza cywilizacja miła, ten winien tego Kościoła bronić i go wspierać.

Ponadto zaś jestem ochrzczony, w kościele św. Jana w Toruniu; przecież to chrzest czyni chrześcijanina. Więc o co chodzi? Sekciarstwem zawiewają mi takie pytania.

TS: – Jacy są w tej chwili najwięksi wrogowie Kościoła w naszej rzeczywistości? Bo niewątpliwie na naszych oczach toczy się w tej chwili, trwająca zresztą od dziesiątków lat, wojna o Kościół?

BW: – Głównym wrogiem Kościoła jest oczywiście diabeł. Bo choć nie wierzę w Opatrzność, to w diabła wierzę, a mówiąc mniej obrazowo – w diabelstwo. Zbyt widoczna jest w świecie jego obecność, jej oznaki nazywam „epifaniami diabła”.

Sądzę wręcz, że to, czy ktoś wierzy w tę obecność, czy nie, jest najprostszym sprawdzianem jego duchowej prawo – lub lewoskrętności.

Kant ani Elzenberg nie wierzyli, nie mówiąc o Kotarbińskim lub Marksie; a ja wierzę. Nawet więcej: ja nie muszę w to wierzyć, bo ja to wiem. Ale w teologię sił wyższych nie będziemy się tutaj zapuszczali.

Z sił niższych zaś największym wrogiem Kościoła, i chrześcijaństwa w ogóle, jest lewactwo: ten polityczny wykwit lewoskrętności.

Przez lewactwo rozumiem nieprzepartą chęć do naprawiania świata według własnych wyobrażeń, nie liczącą się z realiami natury ludzkiej – a przez to nader skłonną, by swe zbawienne pomysły wdrażać pod przymusem. (Stąd słynne „zapędzanie bagnetami do raju”; albo, jak w owładniętej dziś lewactwem Unii Europejskiej, na razie jeszcze tylko ustawami.)

Światowe lewactwo to międzynarodówka komunistycznych mutantów. W jakimś opętańczym szale dąży ona do zniszczenia cywilizacji Zachodu: do samych fundamentów.

W tym dążeniu trafia na dwie główne przeszkody. Stanowią je dwie prastare instytucje naszego życia społecznego: rodzina i Kościół. Lewactwu są one obrzydłe, nie do zniesienia.

CZYTAJ DALEJ DLACZEGO RODZINA PRZESZKADZA LEWACTWU ->

REKLAMA