Uznawany przez społeczność międzynarodową rząd Libii zwrócił się w czwartek do władz Turcji o wsparcie wojskowe – oświadczył przedstawiciel władz libijskich. Pomoc ma umożliwić odparcie ofensywy armii generała Chalify Haftara, dążącej do zdobycia Trypolisu.
Prośbę o tureckie wsparcie „z powietrza, lądu i morza” przekazał anonimowy przedstawiciel libijskiego rządu porozumienia narodowego (GNA) premiera Fajiza as-Saradża.
Od 2011 roku Libia jest podzielona między rywalizujące ze sobą frakcje polityczne i wojskowe. Rząd porozumienia narodowego walczy z wojskami generała Haftara, kontrolującymi wschodnią część kraju z centrum administracyjnym w Bengazi.
Prezydent Turcji powiedział, że jego kraj w przyszłym miesiącu wyśle wojska do Libii na prośbę rządu w Trypolisie. „W związku z tym, że jest zaproszenie (od Libii), przyjmiemy je” – powiedział w czwartek Erdogan członkom swojej partii AKP.
Erdogan podkreślił, że w walki w Libii zaangażowani są obcy najemnicy, w tym 2 tys. Rosjan z tzw. grupy Wagnera i 5 tys. bojowników z Sudanu. „Czy są zapraszani przez oficjalny rząd? Nie” – wskazał Erdogan.
Turecki przywódca odwiedził w środę Tunezję w celu omówienia współpracy w sprawie ewentualnego zawieszenia broni w sąsiedniej Libii. Oświadczył, że Turcja i Tunezja zgodziły się poprzeć rząd w Trypolisie. Jednak administracja prezydenta Tunezji zakomunikowała tego samego dnia, że kraj ten nigdy nie wstąpi do żadnego sojuszu ani koalicji.
Rosja wyraziła zaniepokojenie w związku z możliwością wysłania przez Turcję żołnierzy do Libii. Kreml popiera Libijską Armię Narodową (LNA) Haftara, wspieraną m.in. przez Egipt, Jordanię i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Haftar chce zdobyć Trypolis i przejąć władzę w Libii.
Z raportu ekspertów Misji Wsparcia Narodów Zjednoczonych dla Libii (UNSMIL) z września wynika pośrednio, że Turcja wysłała już uzbrojenie dla wojsk rządowych. Anakara zrobiła to pomimo embarga ONZ na dostawy broni do tego kraju.
Turcja i Libia podpisały 27 listopada porozumienie dotyczące przede wszystkim rozszerzonej współpracy militarnej i w zakresie bezpieczeństwa. Umowa dotyczy również granicy na Morzu Śródziemnym. Pomija prawa Grecji oraz Cypru do ich wyłącznych stref ekonomicznych. Dlatego umowa ta została odrzucona przez UE. Przede wszystkim Grecja zareagowała bardzo ostro.
Źródło: PAP
