ETPC zgodził się rozstrzygnąć dość dziwną skargę więźnia ze Słowacji. Przypomnijmy, że ten sam organ od razu odrzucił sprawę Polaka poddanego eutanazji w angielskim szpitalu w Leicester. Biorąc pod uwagę wpływy George’a Sorosa w tym trybunale, wyrok może być „postępowy”…
Skarżący odbywa karę pozbawienia wolności na Słowacji za podwójne morderstwo. Zwrócił się jednak do ETPC w sprawie odebrania z więziennej celi materiałów pornograficznych i ukarania za ich posiadanie zgodnie z regulaminem zakładu karnego.
Skazany Słowak uznał, że konfiskata i ogólny zakaz posiadania pornografii naruszają jego prywatność i wolność słowa. Trybunał orzeknie więc, czy dostęp do pornografii w więzieniu jest prawem zagwarantowanym w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Wyrok będzie ciekawy. Pornografia jest z natury niemoralna, jest rodzajem uzależnienia, może powodować i wyzwalać patologie i raczej nie służy resocjalizacji. Konwencja europejska pozwala ograniczać niektóre wolności w celu ochrony moralności, a także bezpieczeństwa, zdrowia lub praw innych osób. Ochrona moralności jest prerogatywą państwa uznaną w Konwencji w artykułach 8, 9, 10, 11 i 21.
Ochrona więźniów przed perwersyjnymi i patologicznymi skutkami pornografii wydaje się uzasadniona, szczególnie w warunkach więziennych. Izolacja i bezczynność zwiększają ryzyko uzależnienia, mogą wywoływać zachowanie przemocowe. Aberracją byłby zwłaszcza dostęp do takich materiałów przez osoby skazane za przestępstwa seksualne.
To raczej dostęp do materiałów pornograficznych w zakładach karnych stanowiłoby naruszenie obowiązku państwa do zapewnienia ochrony, bezpieczeństwa i możliwości resocjalizacji skazanym.
Jedna „trybunał Sorosa” w ciągu ostatnich dziesięcioleci w bardzo ograniczonym stopniu odwoływał się do „ochrony moralności”. Samo przyjęcie tej sprawy do rozpatrzenia to uchylanie furtki „postępu”.
Z drugiej strony w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy rozpatrywane są obecnie np. dwa projekty rezolucji, w których zaleca się, aby państwa sprawowały większą kontrolę dla bezpieczeństwa praw kobiet i dzieci i trudno uznać, by „prawo do pornografii” było z takim tokiem prawodawstwa kompatybilne.
Źródło: ECLJ
