Również organizacje żydowskie włączyły się w ratowanie uchodźców z Ukrainy. Skupiają się jednak na jednej wybranej grupie – Żydach ocalałych z Holokaustu. O sprawie informują niemieckie media.
Żydowskie organizacje pomocowe próbują uratować setki ocalałych z Holokaustu z ogarniętych wojną terenów Ukrainy. Jedna z ocalałych osób powiedziała niemieckiej telewizji ARD, że sytuacja w obleganym przez Rosjan Charkowie jest gorsza niż ta, której doświadczyła w czasie II wojny światowej.
Łarysa Szczerbina opisuje reporterowi ARD losy swojej matki Frejdy Prytuły. Opisuje, jak doświadczyła przemocy ze strony niemieckich okupantów w czasie II wojny światowej, jak później wyjechała do Izraela.
– W Izraelu przeżyła atak terrorystyczny i to był cud – dodała. Kiedy miała 90 lat, demencja sprawiła, że nie mogła już mieszkać sama i „wtedy przywieźliśmy ją do nas na Ukrainę” – mówi Szczerbina.
Frejda Prytuła „jest jedną z 20 osób ocalałych z Holokaustu, które zostały sprowadzone do Niemiec przez żydowską organizację pomocową JDC i Claims Conference, która reprezentuje roszczenia odszkodowawcze żydowskich ofiar narodowego socjalizmu i osób ocalałych z Holokaustu. Około 500 osób wymagających opieki długoterminowej wciąż czeka na transport z Ukrainy” – pisze korespondent ARD Norbert Hahn.
– Zostali porzuceni w młodości i czujemy się głęboko zobowiązani, by nie porzucać ich ponownie pod koniec ich życia – mówi Ruediger Mahlo z Claims Conference. Jeśli teraz nie podejmie się żadnych działań, wkrótce może być za późno – dodaje. Koszty są ponoszone przez organizację.
Sara Kozłowa z Charkowa mówi, że miasto „zrobiło się straszne”. – To, czego doświadczyłam w czasie II wojny światowej, nie jest nawet w najmniejszym stopniu porównywalne z tym, co dzieje się tam teraz – powiedziała.
Weniamin Chiramielewycz ma 84 lata i nie może się poruszać; nie mógł już wejść do schronów przeciwlotniczych. W czasie II wojny światowej został ewakuowany na Syberię przed zbliżającym się frontem.
– Miałam wtedy zaledwie trzy lata. Większości rzeczy nie pamiętam” – mówi. „Wciąż pamiętam ten straszny głód. A reszta… – dodaje. Teraz mężczyzna jedzie do Niemiec i ma tylko jedno zmartwienie: – Nie chcemy być dla nikogo ciężarem. Jeśli Bóg zechce, jeśli będzie pokój, wrócimy. Nasze korzenie są w Dnieprze.
– Uciekają więc ponownie, tym razem w przeciwnym kierunku, do kraju, z którego kiedyś wyłoniła się katastrofa. Dziś wojna toczy się na Ukrainie, niegdyś sercu Związku Radzieckiego – państwie, z którego wywodził się najsilniejszy opór przeciwko nazistowskim Niemcom – czytamy na portalu ARD.
Tamara Szurbenko, żona Chiramielewycza, wolałaby żeby z nią nie rozmawiać na ten temat. Przez chwilę milczy, a potem mówi cicho: – To jest po prostu straszne. To wszystko, co mogę powiedzieć na ten temat.
Źródło: PAP
