Na mapie Polski jest wiele miejscowości, które szybko się wyludniają – nie jest to żadna tajemnica. Niewielu wie jednak o miastach-widmach, które niczym Czarnobyl są puste i straszą pustostanami.
Często pisze się o wymarłych miastach w Chinach, które są efektem inżynierii społecznej typowej dla systemów socjalistycznych i komunistycznych, czy o miastach, które opustoszały z powodu katastrof – jak Czarnobyl.
W Polsce jednak również mamy takie przypadki – jadąc tam można poczuć się jak w filmie post-apo.
Pstrąże na Dolnym Śląsku
Ta największa wyludniona miejscowość w Polsce znajduje się na Dolnym Śląsku – kilkanaście kilometrów od Bolesławca.
Pstrąże założono w XIV w. W XIX w. miejscowość strawił pożar. Najpierw odbudowali ją Niemcy – jako miasteczko wojskowe, a po 1945 Rosjanie przekształcili je w koszary dla żołnierzy radzieckich.
W miasteczku żyli normalnie ludzie – obok żołnierzy – było ono jednak odizolowane od świata. Istniały sklepy, łaźnie, hala sportowa, kasyno oficerskie, szkoła – wszystko pod rosyjską administracją. Pod polską administrację Pstrąże trafiło dopiero w 1994 r. po wycofaniu wojsk radzieckich.
Kłomino na Pomorzu Zachodnim
Kłomino w woj. zachodnio-pomorskim, niedaleko miejscowości Borne Sulinowo. Do XV wieku Borne Sulinowo było zamieszkane przez Kaszubów, od XVI wieku rozpoczęło się osadnictwo niemieckie. W XX wieku przy miejscowości stworzono osadę leśną – Kłomino.
Wioska również była użytkowana przez żołnierzy – najpierw były to niemieckie wojska pomocnicze, a po 1945 r. Rosjanie przejęli teren i zorganizowali tajną bazę wojskową.
W opuszczonej dziś miejscowości zbudowano bloki mieszkalne, garaże, szpital, sklepy, kino i inne obiekty publiczne. Polska odzyskała Kłomino w 1992 roku po opuszczeniu miejscowości przez wojska radzieckie.
Kozubnik na Śląsku
To z kolei stosunkowo nowe miasteczko usytuowane na terenie Beskidu Małego. Komunistyczne władze wybudowały je w latach 1968-1970.
Kozubnik był zamkniętym miasteczkiem wczasowym dla dla kilku śląskich zakładów oraz dygnitarzy partyjnych. Miejscowość składała się z zaledwie kilkunastu budynków, jednak miała własne ujęcie wody, awaryjny system zasilania w energię elektryczną, oczyszczalnię ścieków i stację benzynową.
Na terenie miasteczka znajdowały się m.in.: baseny, korty tenisowe, wyciąg narciarski, kino i amfiteatr. Komfortu miasteczka dopełniały liczne bary i bufety, restauracja, sauna i solarium.
Ośrodek był też ważnym miejscem strategicznym dla Układu Warszawskiego i miał stałą łączność z jednostką wojskową w Bytomiu. Obecnie miasteczko jest puste.
Miedzianka na Dolnym Śląsku
Miedzianka (niem. Kupferberg) przez całe wieki była najwyżej położonym i najpiękniejszym miastem Sudetów. W mieście był dobrobyt dzięki górnictwu miedziowemu, produkcji piwa i mocniejszych alkoholi.
Co ciekawe – miasto nie ucierpiało ani w pierwszej, ani w drugiej wojnie. Miało jednak sporo pecha po zmianie granicy. Gdy znalazło się w polskiej administracji – dawni mieszkańcy musieli się wyprowadzić, a na ich miejsce przyszli Kresowiacy.
Polacy mogli oczywiście przejąć interesy Niemców i dalej dobrze gospodarzyć w Miedziance. Na drodze stanęli im jednak Rosjanie, którzy zainteresowali się znajdującymi się na tym terenie złożami uranu.
Zaczęli szybkie wydobycie bez specjalnego planu i zwracania uwagi na miasto i jego mieszkańców – to doprowadziło Miedziankę do ruiny i dziś miejscowość jest opuszczona.
Krzystkowice na Łużycach
To opuszczone miasteczko leżące w woj. lubuskim, na styku Łużyc i Śląska, w teorii jest od 1988 roku dzielnicą miasta miasta Nowogród Bobrzański. Miasto powstało w XVII w. pod nazwą Christianstadt, upamiętniającą jego założyciela, Christiana von Promnitz.
W Krzystkowicach znajdowała się fabryka – ważna dla niemieckiego przemysłu zbrojeniowego. W czasie II wojny światowej pracowały tam więźniarki niemieckiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen.
W miasteczku istniały kilkupiętrowe budynki z cegły i żelbetu, tory kolejowe, elektrociepłownia, oczyszczalnia ścieków, straż pożarna, a także kasyno.
Obecnie miasteczko-dzielnica są wyludnione.
Źródło: NCzas, KB.pl