Kościół katolicki uroczyście wspomina 1 listopada wszystkich znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych świętych. Paradoksalnie, uroczystość Wszystkich Świętych jest jednym z najbardziej radosnych dni dla chrześcijan.
O ile w ciągu roku każdego dnia przypada wspomnienie jednego lub kilku świętych znanych z imienia; to jednak ich liczba jest znacznie większa. Wiele osób doszło do świętości w zupełnym ukryciu.
Za czasów komunistycznych próbowano zastąpić Wszystkich Świętych bardziej laickim terminem „Święta Zmarłych”. Jednak 1 listopada chrześcijanom przypomina się przede wszystkim o ich powołaniu do świętości. Dopiero następnego dnia – 2 listopada – wspomina się wszystkich wiernych zmarłych i jest to dzień modlitwy za tych, którzy w czyśćcu przygotowują się do chwały nieba.
Uroczystość Wszystkich Świętych różni się od Dnia Zadusznego (wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych) przypadającego na 2 listopada. 1 listopada wyraża powszechne powołanie do świętości. Wskazuje na hojność Pana Boga i pogłębia nadzieję, że wszelkie rozstanie nie jest ostateczne, bo wszyscy są zaproszeni do domu Ojca.
Wspomnienie wszystkich świętych ma źródło w kulcie męczenników. W rocznicę śmierci, która dla chrześcijan jest dniem narodzin dla nieba, odprawiano na grobach męczenników Eucharystię i czytano opisy męczeństwa. Pamięć o tych, którzy krwią potwierdzili swoją wiarę, była w pierwszych gminach chrześcijańskich pieczołowicie przechowywana.
Początki święta sięgają IV w. W Antiochii czczono wtedy pamięć o wielu bezimiennych męczennikach, których wspominano w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. W Rzymie w VII wieku papież Bonifacy IV poświecił dawny Panteon i uczynił go kościołem ku czci Bogurodzicy oraz wszystkich Męczenników. Polecił przy tej okazji umieścić tam kamienie przywiezione z katakumb chrześcijańskich męczenników.
Historycy przekazują, iż przywieziono wtedy aż 28 pełnych wozów. Z rocznicą tych wydarzeń związane było rzymskie święto Wszystkich Świętych. Czczono wtedy jedynie Maryję i męczenników. W późniejszych wiekach dołączono kult „wszystkich doskonałych Sprawiedliwych”, a obchody przeniesiono z 13 maja na 1 listopada. Powodem były prawdopodobnie trudności z wyżywieniem rzesz pielgrzymów przybywających do Rzymu na wiosnę.
Listopadowa data była już znana w Irlandii oraz Anglii a od VIII w. rozprzestrzeniła się w całej Europie. Po ostatniej reformie liturgii teologowie podkreślają, że „uroczystość obejmuje nie tylko świętych kanonizowanych, ale wszystkich zmarłych, którzy osiągnęli doskonałość, a zatem także wielu naszych zmarłych krewnych i przyjaciół”.
Zalecenie na dzisiaj i nie tylko: pic.twitter.com/MAThTY1suq
— Ks Roman Kneblewski (@KsKneblewski) October 31, 2022
Źródło: KAI
