REKLAMA
Strona główna Magazyn Dyskusja ideowa na polskiej prawicy leży. Pod ciężarem charyzmy Kaczyńskiego zamarła prawicowa...

Dyskusja ideowa na polskiej prawicy leży. Pod ciężarem charyzmy Kaczyńskiego zamarła prawicowa refleksja

fot. Tadeusz Rudzki (Wikipedia, CC BY-SA 4.0)
REKLAMA

Z dużą nostalgią myślę o dyskusjach politycznych i ideologicznych mojej młodości. Być może to oznaka postępującego „zwapniaczenia”, gdyż ludzie w wieku zaawansowanym zaczynają z nostalgią wspominać przeszłość, zwykle widząc ją przez różowe okulary.

Być może jednak moje wspomnienia o dyskusjach politycznych z lat dziewięćdziesiątych są wyrazem rzeczywistego katastrofalnego wyjałowienia intelektualnego charakterystycznego dla współczesnej polskiej polityki.

REKLAMA

Przeczytajcie Państwo mój tekst i zadecydujcie sami, czy się z moją oceną zgadzacie. Niestety, porównania takiego dokonać mogą tylko Czytelnicy w wieku 40+, gdyż młodsi dyskusji ideowych na prawicy z lat dziewięćdziesiątych XX wieku nie mają prawa pamiętać.

Gdy upadł komunizm, to do intelektualnego rozwoju i samokształcenia brakowało nam dosłownie wszystkiego. Intelektualnie stanęliśmy na 1939 roku, mając dostęp do autorów, którzy zdążyli opublikować coś jeszcze w przedwojennej Polsce.

Późniejsze publikacje z PRL z rzadka tylko zahaczały o prawicowe tematy, choć oczywiście były tutaj wyjątki, szczególnie w postaci książek wydawanych przez PAX. Dostęp do klasyki światowej prawicy był niewielki.

Mało kto wtenczas czytał w językach obcych innych niż rosyjski, który oferował takie samo intelektualne badziewie jak komunistyczne wydawnictwa z PRL. Jeśli ktoś czytał w językach zachodnich, to stawał przed murem dostępności książek. W bibliotekach z książek zachodnich dostępny był tylko marksizm i historia ruchu robotniczego w językach francuskim, niemieckim i angielskim, bowiem innych książek nie kupowano w poprzednim ustroju.

Po 1989 roku biblioteki polskie właściwie nic nie kupowały za granicą, gdyż zapanowała nędza i zamiast książki kupować, bibliotekarze pisali listy po prośbie do zachodnich wydawnictw. To, co dostawali, zwykle miało niewielką wartość – przysyłano to, co zalegało magazyny. Zarabialiśmy zaś zbyt mało, aby książki zagraniczne kupować. Nie było także internetu jako „okna na świat”. Słowem: byliśmy skazani na intelektualną zaściankowość, a źródłem wiedzy o prawicy współczesnej były głównie publikacje tych szczęśliwców, którzy jakieś książki dostali z Zachodu.

CZYTAJ DALEJ ->

REKLAMA